• Tammy van Nerum

Roedel

Jacobine van den Hoek werkt en woont met haar man en drie zoons in Amstelveen. Ze schrijft wekelijks over dingen die zij meemaakt en haar opvallen.

Ik verbaasde me weleens over grote gezinnen. Hoe houden de ouders controle over hun kroost als wij al moeite hebben met onze drie kids? Vroeger kwam ik wel eens thuis bij vriendinnen met meerdere broers en zussen. En - werkelijk waar - het was gezellig! Hoe dan? Hoe kon het dat al die kinderen zonder gedoe aan tafel gingen, en dat niet iedereen door elkaar praatte?

Nu, na drie maanden zorg voor onze leenhond, Brody, begin ik iets te begrijpen. Honden gedragen zich anders in een roedel, las ik ergens in een krant. Vandaar de uitlaatvergunning in het Amsterdamse Bos om te wandelen met meerdere honden. Roedelgedrag. Ook in ons gezin werd al snel duidelijk wie het meest dominant was en wie door Brody gezien werd als alfareu en alfateef. Tot mijn geruststelling zijn wij het, mijn man en ik, die hij lijdzaam volgt, waarbij hij – als de meeste mannen – een lichte voorkeur geeft aan de zorg van een vrouw.

'Rij maar alvast,' zei ik tegen man en kinderen die voor me naar het Oude Dorp fietsten. 'Brody is niet zo snel,' Maar toen de afstand tussen ons te groot werd leek het alsof iemand een Duracell-batterij in Brody's achterste had gestopt. Met zijn tong bijna op zijn knieën, trok hij me voort naar de rest van het gezin. Nooit zag ik hem zo hard rennen. Zijn drang om elke keer bij elkaar te zijn was vertederend, maar ook aanstekelijk.

We stonden dicht bij elkaar, toen mijn man de triatlon begon. Brody lag aan onze voeten, naast de stijger waar mijn man met een soepele duik vanaf sprong om 1600 meter in de Amstel te zwemmen. Later rende mijn man ons voorbij met zijn racefiets nog aan de hand. Rode wangen. Haren nat. We juichten hem toe. Brody keek hem na. 40 Fietskilometers en 10 hardloopkilometers verder vierden we zijn overwinning, het was hem gelukt! We omhelsden elkaar en Brody kwispelde blij. De roedel was compleet.

Deze week gaat Brody weer terug naar mijn schoonouders en valt onze roedel uiteen. Brody zal niet zijn kop laten hangen als ik onze jongens vermanend toespreek. En ook de wandelingen in het bos zullen afnemen. Ja, zelfs de rangorde binnen ons gezin zal veranderen. We zijn met minder, en geen roedel meer. Die duidelijkheid, die grote gezinnen kenmerkt, waardoor zaken soepel lopen, die zal ik missen. Net als Brody.