• Naomi Heidinga

Expositie Lita Cabellut: ´Kroniek van het oneindige´

AMSTELVEEN 'Een kroniek van het oneindige' is de naam van de expositie van Lita Cabellut, een Spaanse kunstenares. In Museum Jan van der Togt is tot en met 27 januari een overzichtstentoonstelling te zien van haar werk, dat onder meer schilderijen en installaties omvat. Ze staat bekend om haar enorme schilderijen en bijzondere techniek.

ENORM Wanneer je de centrale expositieruimte binnenstapt, valt in eerste instantie de grootte van de werken op. De muren hangen vol met krachtige portretten. In tweevoud of als trilogie, waarvan het eerste schilderij gaaf is en het tweede aangetast. Lita Cabellut heeft een bijzondere techniek, waarbij ze traditionele frescotechnieken combineert met het gebruik van olieverf. Door de verflaag van deze imposante werken vervolgens te breken, ontstaat door de combinatie van toeval en kracht een nieuw beeld. In een filmpje, onderdeel van de expositie, is te zien hoe ze de werken kapot maakt. Dat gebeurt bepaald niet zachtzinnig, handen en voeten komen eraan te pas. Het Spaanse temperament komt boven.

INRICHTEN Cabellut heeft de vrije hand gekregen van het museum bij de inrichting van de expositie. "Het is belangrijk om als kunstenaar zelf de inrichting van een expositie te mogen doen," vertelt ze. "Niet alleen gaan de afzonderlijke werken een dialoog met elkaar aan, je moet ook letten op hoe de verschillende ruimtes zich tot elkaar verhouden. Het is visuele totaalbeleving." Over het resultaat is ze heel tevreden. "Het is geworden zoals ik voor ogen had, het is mooi om de werken hier bij elkaar te zien."

TEAM Vanwege de grootte van de werken, was het inrichten een hele klus. "Sommige werken wegen meer dan 150 kilo. Tel daar de lengte bij op en je begrijpt dat het een hele organisatie vraagt om de werken hier te krijgen. Een team van mensen heeft geholpen."

DRIELUIK In één van de zalen hangen werken in groepjes van drie bij elkaar. "Het zijn trilogieën." Het eerste beeld is gaaf, daartussen hangt een schilderij opgebouwd uit verfrollers. Tot slot zie je nogmaals het eerste beeld, maar deze keer is het 'kapot'. Het is net alsof je naar eeuwenoude fresco's kijkt, die in de loop der tijd zijn aangetast. "Het eerste beeld is een illusie, het is een momentopname. Het derde beeld is het resultaat van wat het leven, de tijd en onze ervaringen met ons doen. Het tweede beeld is het ongrijpbare, de invloed van ons DNA, onze gevoeligheid. Het toont dat we geen vat hebben op ons verleden, heden en toekomst."

STRAAT Het verleden laat zich immers niet veranderen. Niemand heeft invloed op waar zijn wieg staat. Dat geldt ook voor de kunstenares. Ze kent een bijzondere levensgeschiedenis. Ze werd in 1961 in het Spaanse Huesca geboren en leefde tot haar twaalfde op straat. Op 12-jarige leeftijd werd ze geadopteerd door een vooraanstaande familie. Toen maakte ze voor het eerst kennis met kunst. Ze werd meegenomen naar musea als het Prado in Madrid, waar ze in contact kwam met de oude meesters. Ondanks haar roerige geschiedenis, staat de kunstenares blijmoedig in het leven. "De kunst heeft me geholpen om gebeurtenissen te verwerken en te vergeven."

WERKTUIG De kleine zaal met kunstwerken van verfrollers is haar favoriet. "Dit is mijn gereedschap. Je ziet hier alle rollers die me hebben geholpen deze werken tot stand te brengen. Ze staan voor geluk, twijfel, angst en succes. Dit is mijn favoriete ruimte, ik vind hem sacraal."